ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΓΡΑΦΟ – ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΡΑΤΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΣΤΥΛΟ ...

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΓΡΑΦΟ – ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΡΑΤΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΣΤΥΛΟ ...

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2018

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΤΣΕΛΗΣ:ΔΕΥΤΕΡΑ 10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2018 ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΑΛΑΙΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ


ΤΙΤΗ ΘΕΟΤΟΚΗ ΝΤΟΛΑΠΤΣΗ :Να είσαι πάντα ο εαυτός σου, αυτή είναι η μαγκιά!



Αυτή είμαι. Γιατί δε θέλετε να το καταλάβετε;
Δε χωράω στην τσέπη σας ούτε μπαίνω στα καλούπια που χρόνια τώρα φτιάχνετε για μένα. Δεν είναι μόνο ότι δε μπορώ να συμβιβαστώ με σας. Είναι κυρίως ότι δε θέλω.
Ναι, δε θέλω.
Όλα αυτά τα πρέπει που ονοματίσατε κανόνες της ζωής, δεν τα αναγνωρίζω.
Κι όλα τα δήθεν και τους καθωσπρεπισμούς σας τα γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια.
Εκεί, δηλαδή, που γράφω κι εσάς
Παρεξηγήστε με όσο θέλετε. Κι εγώ σας παρεξηγώ. Και σας κατηγορώ, αν θέλετε να ξέρετε. Σας καταλογίζω όλες εκείνες τις καταπιεσμένες ψυχές. Όλα αυτά τα αδύναμα ανθρωπάκια που δυστύχισαν από τα πρέπει που τους υπαγορεύσατε. Σας αναγνώρισαν ως υπέρτατη εξουσία και σας έδωσαν τα ηνία της ζωής τους.
Μόνο που τα χαλινάρια της δικής μου ύπαρξης επιμένω να τα διαφεντεύω εγώ. Μόνο εγώ, ακούτε; Κι ας στραβώνετε με αυτή μου την αντίδραση. Αδιαφορώ. Και για τη γνώμη και για τα δήθεν σας. Τούτα τα πρέπει που πάνω τους στήσατε ολόκληρους κόσμους, είναι σκουπίδια. Κι εγώ τα σκουπίδια τα πετώ.
Θα πηγαίνω όπου αγαπώ. Θα κάνω όσα εγώ πιστεύω σωστά για μένα και τους ανθρώπους μου. Θα ζω τη ζωή μου δίχως τα όρια και τα στεγανά σας. Με δικά μου κριτήρια θα καθορίζω τα πρέπει μου.
Όσο για σας; Το στόμα σας ξέρω πως ποτέ δεν πρόκειται να κλείσει.
Είναι μάλιστα φορές, που όλους εσάς σας φαντάζομαι ένα μεγάλο στόμα. Με κοφτερά δόντια και χείλη σαρκώδη, τρομακτικά. Ένα στόμα έτοιμο να κατασπαράξει τον καθένα, σε κάθε του στραβοπάτημα. Σε κάθε τι, βέβαια, που εσείς θεωρείτε στραβοπάτημα εφόσον ξεφεύγει από τα δεδομένα σας.
Εγώ, όμως, δε θα γίνω δεδομένο σας. Κι ούτε θα αφήσω να με φάτε.
Διαφεντεύομαι μοναχός μου, δεν έχω την ανάγκη σας.

Κι ας λέτε. Χαίρομαι να έχω να σας δίνω αφορμές να μιλάτε. Σας γελώ κατάμουτρα και συνεχίζω τη ζωή μου, όπως την επέλεξα. Κάνω τις επιλογές μου, μαθαίνω από τα λάθη μου, γλεντάω τα πάθη μου.
Κι αν δε μου έρθουν όλα όπως έπρεπε, τι πειράζει;
Ένα μεγάλο σχολείο η ζωή κι εγώ δεν έχω σκοπό να μείνω μεταξεταστέος από φόβο. Θα την τολμήσω. Θα τη γευτώ μέχρι το μεδούλι προκαλώντας το δημόσιο αίσθημα σας.
Ηθικολογίες της πλάκας έστησαν μια λοβοτομημένη κοινωνία από άβουλα πλάσματα. Έχτισαν τείχη, πέρασαν κάγκελα και βαριές αλυσίδες παντού. Μα εγώ με δυο κλωτσιές, όλο σας το οικοδόμημα, αυτό που πλάθει δυστυχία, καταπίεση και μιζέρια, θα το γκρεμίσω.
Γιατί μπορώ.
Και γιατί θέλω.Θέλω να μου ανήκω. Θέλω να επιλέγω.Μα πάνω από όλα, θέλω να ζω…Θέλω να είμαι ο εαυτός μου, τι δεν καταλαβαίνετε;

Της Στεύης Τσούτση.







ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΤΣΕΛΗΣ ΥΠΟΨ.ΔΗΜΑΡΧΟΣ Π.ΦΑΛΗΡΟΥ :Παρουσίαση του βιβλίου "Ταξιδεύοντας στην Αίγυπτο"του συγγραφέα Μαριαντώνη Πολίτη με τίτλο "Ταξιδεύοντας στην Αίγυπτο".


Ο ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΑΛΑΙΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ Δικηγόρος ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΤΣΕΛΗΣ Προλογίζοντας το "Ταξιδεύοντας στην Αίγυπτο" , του συγγραφέα Μαριαντώνη Πολίτη, χθες το απόγευμα στο πολιτιστικό κτίριο του Φλοίσβου.



Αντιδήμαρχος ΒIΚY ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΥ:Ποιο διαδραστική παρουσίαση δεν νομίζω πως έχει γίνει σε παρουσίαση παιδικου βιβλίου!!


Υπέροχη η συγγραφεας Έρση Δοξακοπούλου Ντουράκη, μας ταξίδεψε στο Γιαλυνο κόσμο της μαζι με τους πειρατές της!!
Ευχαριστώ Θερμα για την παρουσία του τον τ.Υπουργο Εθνικής Αμυνας κ. Γεωργίου, τον σκηνοθέτη των μεγάλων επιτυχιών Βασίλη Βλαχοδημητροπουλο, τον ζωγράφο κ. Αλεξάκη, το ζευγος Δαφνου, την ψυχή της Βιβλιοθηκης-στενή μου συνεργατη Μαρια Δαφνου και το πληθος κόσμου που μοιραστήκαμε αυτό το όμορφο πρωινό της Κυριακής!

Η Αντιδήμαρχος Κυρία ΜΑΡΙΑ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ


Με τα κορίτσια του Δ.Σ του Συλλόγου ΑΘΗΝΑ .Άλλη μια φορά αφιέρωσαν το χρόνο τους στο ΜΠΑΖΑΡ τους για να μπορέσουν με τις δραστηριότητες τους να είναι αλληλέγγυοι στους συνανθρώπους μας.

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2018

Άλλο να είσαι -μοναχικός- κι άλλο να είσαι -μόνος-!


Λέξεις και έννοιες που ακούμε καθημερινά.
Τι μας επιλέγει και τι επιλέγουμε οι ίδιοι; Γιατί τρομάζουμε στο άκουσμα τους;
Μπορεί ένας άνθρωπος μόνος, να νιώθει ευτυχισμένος; Η απάντηση είναι ναι, ο ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ!
Αυτός που επιλέγει αυτό τον τρόπο ζωής για να τα βρει με τον εαυτό του. Δεν σημαίνει απαραίτητα πως είναι μόνος στην ζωή. Τον πλαισιώνουν άνθρωποι που έχει μεν επιλέξει, ζουν στον ίδιο χώρο, μοιράζονται την καθημερινότητα αλλά δεν είναι «μαζί» τους.
Ο μοναχικός, είναι συνήθως ένας κλειστός άνθρωπος . Δίνει όσα εκείνος θέλει και επιτρέπει να τον πλησιάσεις χωρίς να «πατήσεις» τις διαχωριστικές του γραμμές.
Όχι δεν είναι εγωιστής!
Αν και ο ίδιος έχει την ανάγκη να πάρει, η στάση του αυτή είναι η άμυνα του. Ο μοναχικός είναι ένας ευαίσθητος άνθρωπος , που έχει πληγωθεί, έχει παλέψει και έχει επιλέξει μέσα από αυτή του την συμπεριφορά να αποστασιοποιηθεί , να ανασυνταχθεί, να αφουγκραστεί τον εσωτερικό του κόσμο, να βιώσει τον πόνο του, να επανέλθει!
Πολλές φορές τον ακολουθούν επίθετα όπως: περίεργος, απόμακρος, «αλλού»…
Στην ουσία όμως δεν τον αγγίζουν. Αυτοσκοπός του η γαλήνη της ψυχής του.
Μπορεί να παραμείνει μοναχικός για το υπόλοιπο της ζωής του, μπορεί να «επανενταχθεί».
Ένα είναι το σίγουρο, ο μοναχικός είναι ικανοποιημένος με τον τρόπο ζωής που έχει επιλέξει.
Υπάρχει όμως και η άλλη όψη του νομίσματος.
Αυτός που δεν ζει μόνος από επιλογή. Εκεί τον έχουν οδηγήσει οι συγκυρίες της ζωής. Το μόνο κοινό σημείο με τον μοναχικό είναι η τοποθέτηση του στο «περιθώριο» .
Μακριά από τους αγαπημένους του, τρέμει στην ιδέα ότι μπορεί να βιώνει αυτή την κατάσταση για το υπόλοιπο της ζωής του. Ψάχνει διαρκώς τρόπους να προσελκύσει ανθρώπους και είναι σε μόνιμη αναζήτηση της επιβεβαίωσης της αγάπης και της αποδοχής τους. Η απόρριψη, δεν τον ώθησε σε εσωτερική αναζήτηση. Τρέμει σ την ιδέα της εγκατάλειψης , πανικοβάλλεται στην σκέψη της οριστικής απώλειας, αγαπημένων, οικογένειας, φίλων.
Ο πανικός τον οδηγεί σε εσφαλμένες επιλογές, που έχουν σαν αποτέλεσμα να παρατείνουν την μοναξιά του και να μεγεθύνουν το πρόβλημα, αφού στην ουσία το καλύπτουν πρόσκαιρα!

Οι άνθρωποι που έρχονται αντιμέτωποι με την μοναξιά σε κάποιο στάδιο της ζωής τους, χωρίς να το έχουν επιλέξει, είναι στ’ αλήθεια δυστυχισμένοι!
Όταν δε, αφεθούν μοιρολατρικά, χωρίς να προσπαθήσουν να βγουν στην επιφάνεια, να απεμπλακούν από τα αρνητικά τους συναισθήματα, αυτό μπορεί να αποβεί μοιραίο για την ίδια τους την ζωή!
Κανείς δεν μπορεί να μας δώσει μαγικές συνταγές! Όταν έρθεις αντιμέτωπος με το θηρίο της μοναξιάς, ή θα νικήσεις ή θα σε νικήσει αυτό!
Ο ΜΟΝΟΣ είναι ένας τίτλος που δεν θα επιθυμούσε κανένας μας. Ο ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ..μπορεί!
Είναι όμως στο χέρι μας όταν θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε μια τέτοια κατάσταση , να περάσουμε ανάμεσα της με όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες και αμυχές στην ψυχή μας.
Το κίνητρο πάντα είναι η ζωή που περιμένει. Η εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας είναι το όχημα για να τα καταφέρουμε. Αυτά που έχουμε να δώσουμε όταν έρθει η ώρα και όχι η «αναγκαστική» εναπόθεση τους σε ανθρώπους που δεν είναι ικανοί να τα αξιολογήσουν.

ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ από επιλογή ναι!

ΜΟΝΟΣ μπορεί να βρεθεί ο καθένας μας! Αρκεί να αποδεχθεί ότι η μοναξιά δεν σημαίνει απαραίτητα και δυστυχία και να προσπαθήσει να μετατρέψει σε θετικά τα όσα αρνητικά κλήθηκε να αντιμετωπίσει!

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2018

Ένα σκουπιδάκι στο μάτι ενός παντοδύναμου γίγαντα




Έχεις γνωρίσει αλαζόνα άνθρωπο;
Ξέρεις, από αυτούς που έχουν υπερβολική εμπιστοσύνη στις ικανότητές τους και την εντύπωση πως η δύναμη τους είναι ικανή να τους βοηθήσει να ξεπεράσουν όλα τους τα προβλήματα. Πιστεύουν πως κανένα χέρι βοηθείας δεν έχουν ανάγκη και σε κάθε τους πρόταση βάζουν ένα «Εγώ» μπροστά.
Εγώ έχω γνωρίσει. Αλλά τους έχω δει να γίνονται κι ένα με το έδαφος όταν διαπιστώσουν πως ο άνθρωπος από μόνος του είναι ένα σκουπιδάκι στο μάτι ενός παντοδύναμου γίγαντα.

Ο Θεός δεν είναι γίγαντας, είναι κάτι παραπάνω.
Είναι η αιτία που ζεις κι ο λόγος που αναπνέεις. Η αγάπη του για σένα δε χωράει τον ουρανό ολόκληρο κι αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία στη σημερινή μας «συζήτηση» είναι να καταλάβεις πως ο άνθρωπος είναι ένα από τα πολλά δημιουργήματα του Θεού κι όχι ο δημιουργός κι ο συντηρητής του ίδιου του του εαυτού.

Όλοι μας έχουμε την ανάγκη από κάποιον, στα όρια της δυνατότητας που έχει να μας βοηθήσει. Είναι όμως κάποια προβλήματα που μόνο θαυματουργό χέρι δύναται να μας δείξει το δρόμο για να αποδράσουμε απ’ το λαβύρινθο τους. Εκείνα που ο ανθρώπινος παράγοντας κάνει βήμα πίσω για να πάρει τη θέση του η αναλλοίωτη θεϊκή δύναμη.

Έχω δει, λοιπόν, αλαζών να γονατίζει.
Να θρυψαλίζεται η περηφάνεια του και να σηκώνει το κεφάλι του στον ουρανό, ζητώντας βοήθεια από κάποιον που ποτέ του δεν υπολόγισε. Παρακαλώντας Τον για βοήθεια, για πρώτη φορά στη ζωή του. Τον έχω δει να σηκώνει τα χέρια ψηλά για να ακουμπήσει τη λύση που ζητάει.
Μα το πιο εντυπωσιακό είναι πως τον είδα να κλαίει με λυγμούς, ζητώντας συγνώμη, που μια ολόκληρη ζωή στηρίχθηκε στην κοινωνική του ισχύ και την «ασφάλεια» που του προσέφεραν τα χρήματα κι οι γνωριμίες του.

Το μεγαλύτερο μέσον κι ασφάλεια που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος είναι ο ίδιος ο δημιουργός του. Αυτός που γνωρίζει όλες τις λεπτομέρειες της ύπαρξής του, τις αδυναμίες και τις επιθυμίες του.
Δε χρειάζεται, λοιπόν, να φτάσεις στη δύσκολη στιγμή για να θυμηθείς την ύπαρξη του Θεού αλλά να τον θυμάσαι και στα ευτυχή γεγονότα που συμβαίνουν στη ζωή σου, όπως κι Εκείνος δεν ξεχνά ποτέ να ανατέλλει την κάθε σου ημέρα.