Ακομη ονειρευομαι μα η ανθρωπινη φυση κανει ο,τι μπορει για να με προσγειωσει...

Δεν ξέρω αν σας λείπουν οι αναρτήσεις που έκανα κάποτε συχνότερα για την επικαιρότητα και τα προβλήματά μας. Είναι που πλέον δεν ξέρω τι άλλο να πω και πιστεύω ότι οι καταστάσεις μιλάνε από μόνες τους ...Από την άλλη νιώθω λίγο λες και είμαι στον κόσμο μου όταν αναρτώ στίχους η άσχετα κείμενα ενώ όλα γύρω μου καταρρέουν...Τι να πω άλλο όμως; Να αναμασησω όλα όσα ακούω γύρω μου κάθε μέρα; Μηπως κι εσεις στον ιδιο κοσμο δε ζειτε; Να επαναλαβω αυτο που ακουσα στη σχολη πρωτη μερα που ξεκινησαμε τα μαθηματα ως εναλλακτικό τροπο να μας πουνε "καλη χρονια"; Οτι δηλαδη πρεπει να ζουμε τη στιγμη γιατι αυριο δεν ξερουμε τι μας ξημερωνει; Βεβαια η φραση αυτη, η τοσο γνωστη, πλεον εχει μια διαφορετικη χροιά...ξερετε...πλεον τονιζεται στο οτι δεν ξερουμε αυριο τι μας ξημερωνει και οχι στο οτι πρεπει να ζουμε τη στιγμη. Εχει ποτιστει με την απογνωση, την απελπισια και τη μαυριλα της εποχης. Απο την αλλη δεν μπορω πια να πω τη λεξη αντιδραση διχως σκεπτικισμο. Ειμαι φύσει επαναστατικη και αντιδραστικη κι αυτο το τελευταιο ειναι που με πληγωνει περισσοτερο απο ολα ισως. Τωρα πλεον ομως ετσι οπως εχουμε αφησει χρονια τωρα να φτασουν τα πραγματα στο απροχωρητο οταν καποιος αντιδρα πρεπει να ξερει οτι αυτο για το οποιο παλευει ειναι μια ολικη ανατροπη ενος τοσο ριζωμενου συστηματος που αυτη ακριβως η ανατροπη του προυποθετει πληρη καταστροφη κεκτημενων της κοινωνιας οπως την εχουμε ορισει ως τωρα και αναγεννηση της απο τις σταχτες. Ημιμετρα πλεον δε χωρανε σε οποιαδηποτε μορφη αγωνα. Γι' αυτο και για πολλους ο αγωνας τωρα πια φανταζει κατι ματαιο και γραφικο. Δεν ειμαι ενας απο αυτους αλλα ποσοι μπορουν να αντεξουν μια ολικη καταστροφη με ολη τη σημασια της λεξης και αναδομηση απο το μηδεν μιας κοινοτητας; Επιπλεον προβλημα αποτελει οτι εχουμε ανοιξει τοσα πολλα μετωπα και με τοσες πολλες παραμετρους το καθενα που ακομη και η ιδια η αντιδραση μας δυσκολευεται να βρει εναν στοχο. Ειναι αυτο που λεμε οτι στη χουντα ο κοσμος ειχε να πολεμησει τη χουντα, στην κατοχη τους κατακτητες, στις μερες μας τι; Τι απο ολα αυτα τα σαπια κεκαλυμμενα που βρισκονται παντου γυρω μας τα οποια με κουτοπονηρια οικειοποιηθηκαν την εννοια της δημοκρατιας για να μην μπορεις να τους αντιταχθεις; Οποια πετρα κι αν σηκωσεις κατι απο κατω θα βρωμαει. Και το χειροτερο ολων ειναι οτι λιγο πολυ οι περισσοτεροι ειτε εχουμε καποτε βαλει το χερακι μας στο να γινει ο κοσμος μας χειροτερος, ειτε δεν καναμε τιποτε για να εμποδισουμε το εργο οσων τον κατεστρεφαν αργα και βασανιστικα. Καποτε θα ειχαμε ελπιδες. Καποτε θα ειχαμε περιθωρια. Ισως ομως παραβολευτηκαμε κι εμεις ο καθενας σε οτι εξασφαλιζε τα δικα του δεδομενα. Που να πρωτοστραφει λοιπον η οποια αντιδραση μας και τι να πρωτοαντιμετωπισει τωρα πια; Μοιαζουν οι καταστασεις να μας εχουν φερει προ τετελεσμενου ενω ουσιαστικα για να φτασουμε στη σημερινη κατασταση χρειαστηκαν χρονια και χρονια λανθασμενης δρασης και πολιτικων και πολιτων. Οποιος ειχε την ευκαιρια να κλεψει θα το εκανε. Και οχι μονο. Εξισου καταστροφικη ειναι και η αδιαφορια για τον πλησιον, για την κοινοτητα, για το συνολο. Τα λεγομενα μου δεν εχουν καποια θρησκευτικης μορφης χροια. Δε χρειαζεται καν να εισαι θρησκος για να αποζητας το ενδιαφερον του διπλανου σου η ακομη καλυτερα για να πιστευεις σε αυτο. Ετσι θα επρεπε να ειναι τα πραγματα απο τη φυση τους αλλα να που δεν ειναι. Σε παλιοτερη αναρτηση ειχα πει οτι δυστυχως οι ανθρωποι για να λειτουργησουν σωστα χρειαζονται μπαμπουλες, εκφοβισμο, τιμωριες...γιατι; Μου φερνουν το παραδειγμα πολλων χωρων της Ευρωπης που σε σχεση με την Ελλαδα λειτουργουν η τουλαχιστον λειτουργουσαν πιο ευρυθμα. Ολοι μπορουμε να καταλαβουμε οτι η διαφορα εγκειται στην τηρηση των νομων και στην μη τηρηση τους εδω στην Ελλαδα. Διοτι εκει η τιμωρια ειναι συνεπης ενω εδω στην Ελλαδα κυβερνα η ατιμωρισια. Μπαινοντας ομως λιγο βαθυτερα στο θεμα αναρωτιεμαι γιατι θα πρεπει να μας εκφοβιζουν με τιμωριες για να πραξουμε τα στοιχειωδη. Γνωριζω οτι τωρα προχωρησα σε μονοπατια που θελουν μεγαλυτερη αναπτυξη. Και φαινομενικα ισως ξεφυγα απο το θεμα που ουσιαστικα ειναι η κριση και τα αποτελεσματα της. Αν δουμε ομως την κατασταση πιο σφαιρικα θα καταλαβουμε πως ολα σχετιζονται. Στη σημερινη καταντια μας ωθησε ενα συστημα που μονο τη δικαιοσυνη δεν προαγει. Κι αυτο το συστημα καλως η κακως "ζουσε" με τις δικες μας ευλογιες. Πραγμα που θα πει ειτε οτι μας αντιπροσωπευε ειτε οτι αδιαφορουσαμε για τις επιπτωσεις του. Και στις δυο περιπτωσεις ομως φανταζει πλεον περιεργο το οτι οι  ιδιοι εμεις ανθρωποι φωναζουμε τωρα πια για οσα μας υποχρεωνει αυτο το συστημα να "αντεξουμε" την ιδια στιγμη που με την απραξια μας και τη στηριξη μας συμβαλαμε στο να φτασουμε ως τον γκρεμο. Θα μου πεις, ακομη κι αργα εχει κανεις το δικαιωμα να ξυπνησει. Ειναι λυπηρο ομως οτι ακομη και τωρα εχω την αισθηση πως ο καθενας φωναζει για τα δικα του θιγμενα κεκτημενα και οχι και για του διπλανου του. Ειναι αυτο που λεμε πως μεχρι χτες καιγοταν το σπιτι του γειτονα μου κι εγω αδιαφορουσα. Σημερα που οι φλογες εφτασαν να γλειφουν και τη δικη μου πορτα βγαινω στον δρομο εξαλλος και το παιζω επαναστατης πετωντας κι απο κανενα τσιτατο για την καταστροφη του σπιτιου του γειτονα για να δειξω μια και καλα αλληλεγγυη. Αν η φωτια ομως δεν με επηρεαζε θα αφηνα τους αλλους να καουν. Κι αν μου εταζαν και κερδος μπορει να εριχνα και κανα κουτσουρο παραπανω στη φωτια του διπλανου...Δεν ξερω αν καταλαβαινετε τι θελω να πω. Παρολαυτα οπως λεω παντα δεν εχει νοημα να το βαζουμε κατω για κανεναν λογο. Γιατι οντως δεν ξερουμε τι μας ξημερωνει αυριο και αυτη η φραση ακομη ειναι διττης σημασιας. Αφηστε που αυτη η ρημαδα η ελπιδα που πεθαινει τελευταια τωρα πια μας εχει τοση αναγκη για να κρατηθει ζωντανη...