Εφυγε από την ζωή ο κορυφαίος πατριώτης. ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΕΠΙΚΟΥΡΙΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ.Ο Ελληνας σκηνοθέτης Θεόδωρος Αγγελόπουλος ... ας ευχηθούμε να έχει όμορφο ταξίδι στο φώς ...

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, ίσως ο πιο γνωστός Έλληνας κινηματογραφιστής στο εξωτερικό.

Αθήνα: Κατέληξε το βράδυ της Τρίτης, στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν έπειτα από τροχαίο, ο μεγάλος Έλληνας σκηνοθέτης και ποιητής των εικόνων, Θόδωρος Αγγελόπουλος. Ο 77χρονος Θόδωρος Αγγελόπουλος μεταφέρθηκε σοβαρά τραυματισμένος σε νοσοκομείο του Φαλήρου έπειτα από τροχαίο ατύχημα που συνέβη στις 7 το απόγευμα της Τρίτης στον περιφερειακό δρόμο της Δραπετσώνας.

Ο σκηνοθέτης βρισκόταν στο σημείο για τα γύρισμα της νέας του ταινίας «H άλλη θάλασσα» και τη στιγμή που διέσχιζε το οδόστρωμα, μετά το πρώτο τούνελ του περιφερειακού, παρασύρθηκε από ιδιωτική μοτοσικλέτα που οδηγούσε ειδικός φρουρός, ο οποίος βρισκόταν εκτός υπηρεσίας.

Ποιός ήταν Από την Αμπελιώνα κατάγεται ο σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο σινεφίλ επισκέπτης, μάλιστα, διακρίνει αμέσως την επίδραση του τοπίου στις ταινίες του διάσημου σκηνοθέτη. Στην Αμπελιώνα μείναμε στον –μοναδικό- ξενώνα «Εποχές» που έγινε με την τρυφερή φροντίδα του Νίκου Αγγελόπουλου (ιδρυτή και διοικητή της ξενοδοχειακής αλυσίδας Aldemar) αδελφού του σκηνοθέτη. Ο ξενώνας αποτελείται από 8 κεραμοσκεπή κτίρια, κτισμένα με πέτρα και ξύλο (7 κτίρια δωματίων και 1 κεντρικό κτίριο) με συνολικά, 22 δωμάτια (9 δύο χώρων, για 4 άτομα και 13 μονόχωρα).
Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος γεννήθηκε  στις 27 Απριλίου 1935.

ΜΕΣΣΗΝΙΑ

Η Αμπελιώνα... ένα μικρό, ορεινό χωριό της Πελοποννήσου κρυμμένο ανάμεσα σε δάση καστανιάς, πάνω σε ένα νοητό τρίστρατο που συναντιούνται οι νομοί της Ηλείας, της Μεσσηνίας, και της Αρκαδίας. Οι εποχές του χρόνου και της ιστορίας αφήνουν τα ίχνη τους, ντύνουν τα πάντα στα χρώματά τους χαρίζοντας, κάθε φορά, την φρεσκάδα μίας νέας αρχής. Έτσι απλά και ταιριαστά με το χώρο γεννήθηκε ο ξενώνας Εποχές, σε μία πλαγιά της Αμπελιώνας, λίγο πάνω απo το παλιό σχολείο. Ανάμεσα στα καλντερίμια ήχοι, εικόνες και μυρωδιές, ξεμπλέκονται και ξεπροβάλλουν μπροστά μας, αναπάντεχα, σαν τις παλιές αγάπες. Η σκέψη απελευθερώνεται και αξιολογούμε ξανά τις λεπτομέρειες μιας καλής ζωής. Αναθεωρούμε την αξία της διατροφής, την ανάγκη της συντροφιάς και την φυσικότητα της άσκησης. Ένας πλούσιος μικρόκοσμος γεμίζει την μέρα μας αβίαστα και ανθρώπινα. Εδώ η βραδύτητα γίνεται συνώνυμο των ξεχασμένων απολαύσεων. Η πρόκληση Σαν γλυκό του κουταλιού… …που λαμπυρίζει στο γυάλινο βαζάκι του, περιμένοντας υπομονετικά να καλωσορίσει τον επισκέπτη σε μια πανέμορφη διαδρομή, σε έναν ασυνήθιστο προορισμό, στην οικογένεια της Αμπελιώνας, σε μικρές και μεγάλες περιηγήσεις, σε ένα ταξίδι κοντινό και αποκαλυπτικό, σε μία εμπειρία που ταξιδεύει από στόμα σε στόμα και την αποζητάμε ξανά και ξανά. Τα Δωμάτια Τα πέτρινα, κεραμοσκεπή κτίρια, βαφτισμένα με ονόματα δένδρων της περιοχής, φιλοξενούν 22 δωμάτια: 13 ενός χώρου με δυνατότητα φιλοξενίας 2 ατόμων και 9 οικογενειακά δωμάτια δύο χώρων, με δυνατότητα φιλοξενίας 4 ατόμων. Όλα τα δωμάτια διαθέτουν: διπλό ή δύο μονά κρεβάτια, τζάκι, δορυφορική τηλεόραση, room service, ανεμιστήρα οροφής, στεγνωτήρα μαλλιών, σετ μπάνιου, έπιπλα εξωτερικού χώρου. Τα δωμάτια δύο χώρων διαθέτουν επιπλέον: πλήρως εξοπλισμένες κουζίνες, τραπεζαρία και σαλόνι. Αισθητική Το αρχιτεκτονικό ύφος είναι δεμένο με το φυσικό περιβάλλον δημιουργώντας την αίσθηση της συνέχειας ανάμεσα στον εξωτερικό και εσωτερικό χώρο. Οι χώροι, αναδεικνύουν την αρχιτεκτονική γραμμή της περιοχής, με εσωτερικά παραθυρόφυλλα, γυμνό ξύλο, πέτρα και τερρακότα και προσκαλούν τον επισκέπτη να νιώσει άνετα και οικεία. Το κάθε δωμάτιο έχει μοναδική ταυτότητα. Όπως και παλαιότερα τα έπιπλα και τα αντικείμενα έχουν τη δική τους, ανεξάρτητη θέση στο χώρο, παραμερίζοντας την εντοιχισμένη λογική. Οι ντουλάπες-έπιπλα, οι καλόγεροι, τα φωτιστικά, τα λεβέτια με τα κούτσουρα, τα μπρούτζινα στοιχεία στα μπάνια, τα παλαιά αντικείμενα, συνθέτουν το παρελθόν και το παρόν με φυσικότητα. Η Κουζίνα μας Λένε πως το πιο νόστιμο φαγητό είναι το σπιτικό, γιατί φτιάχνεται με αγάπη. Με τη γνώση και την εμπειρία των ντόπιων νοικοκυρών, με τοπικά υλικά και την αγάπη μας για το καλό, σπιτικό φαγητό μαγειρεύουμε για σας καθημερινά στο εστιατόριο του ξενώνα. Όλα μας τα πιάτα βασίζονται σε βιολογικά προϊόντα. Ένα καλό, θρεπτικό πρωινό, φρεσκοστειμένη πορτοκαλάδα, αχνιστός καφές και συναρπαστική θέα στο δάσος μας δημιουργούν πολύ όμορφη διάθεση. Εάν δε η μέρα είναι ηλιόλουστη, μπορείτε να απολαύσετε όλες τις λιχουδιές του μπουφέ μας στα ξύλινα τραπέζια της βεράντας του εστιατορίου. Μεσημέρι και βράδυ, το τραπέζι είναι στρωμένο. Μοσχάρι κοκκινιστό με παραδοσιακές χυλοπίτες, λαχανοντολμάδες με αυγολέμονο, κόκορας κρασάτος με διάφορα αρωματικά είναι μερικά από τα καθημερινά μας πιάτα. Την τελική γεύση ενός γεύματος δίνει το επιδόρπιο … γλυκά του κουταλιού, παραδοσιακή καρυδόπιτα, αχλάδι ψημένο σε σιρόπι από κόκκινο κρασί… είναι μερικοί από τους πειρασμούς που σας γαργαλούν τη συνείδηση… Υπάρχει ειδικό menu για χορτοφάγους. Το Καθιστικό Στο ισόγειο του Κεντρικού κτιρίου, βρίσκεται το καθιστικό. Σε διαφορετικές γωνιές με καναπέδες και πολυθρόνες, ή δίπλα στο τζάκι, χαλαρώνετε …όπως αγαπάτε: διαβάζοντας ένα βιβλίο, παίζοντας επιτραπέζια παιχνίδια, βλέποντας μία ταινία, προκαλώντας σε μία παρτίδα μπιλιάρδο ή επιδιδόμενοι σε εξαντλητική μπιρίμπα! Επειδή, όπως γνωρίζουμε καλά, οι συγκεκριμένες δραστηριότητες επιβάλλεται να συνοδεύονται πάντοτε από το ανάλογο ποτό ή αφέψημα, το μπαρ, μέσα στο καθιστικό, αναδεικνύει…δια της κάβας του, την κάθε σας στιγμή. Η Αυλή Παλιά, η καρδιά ενός σπιτιού χτυπούσε στην κεντρική αυλή του. Έτσι κι εμείς, αφιερώσαμε στη δική μας αυλή τη θέση που της ταιριάζει. Καλντερίμια που συνδέουν τα κτίρια μεταξύ τους καταλήγουν στην πλακόστρωτη αυλή, ανάμεσα στα σπιτάκια και δίπλα στο εστιατόριο,. Για τις ηλιόλουστες μέρες, υπάρχει ειδικά διαμορφωμένος χώρος με μεγάλα ξύλινα τραπέζια και πάγκους όπου μπορείτε να απολαύσετε τον καφέ σας τα πρωινά και τσίπουρο τα μεσημέρια. Ο κτιστός φούρνος και η ψησταριά, περιμένουν υπομονετικά μία μικρή αφορμή για ένα μεγάλο φαγοπότι! Βιολογικά Προϊόντα Όπως κάθε εποχή μας δίνει τη φρεσκάδα μιας νέα αρχής, έτσι και οι Εποχές, μας δίνουν κάθε φορά και κάτι φρέσκο. Η αποκλειστική χρήση μόνο βιολογικών πρώτων υλών για την παρασκευή όλων των πιάτων του μενού, αποτελεί μια από τις πρωτοποριακές αλλαγές των Εποχών. Στις Εποχές προμηθευόμαστε όλα μας τα προϊόντα μόνο από πιστοποιημένους παραγωγούς για βιολογικές καλλιέργειες. Έτσι διασφαλίζουμε για εσάς απόλυτα υγιεινές γευστικές επιλογές και μια τεράστια ποικιλία βιολογικών πιάτων. Χωρίς τη χρήση φυτοφαρμάκων ή πρόσθετων. διατηρούν όλα τα αγνά τους στοιχεία, συμβάλλουν στην καλή υγεία και χαρίζουν στον οργανισμό όλη την ενέργεια και τη δύναμη που έχει ανάγκη για τις καθημερινές του δραστηριότητα. ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ H Αμπελιώνα βρίσκεται επάνω σε ένα νοητό τρίστρατο, το οποίο σχηματίζεται από την Ηλεία, τη Μεσσηνία και την Αρκαδία. Το όνομά της το οφείλει στα αμπέλια που παλαιότερα καλλιεργούσαν οι κάτοικοι. Τώρα, κρυμμένη ανάμεσα σε καστανιές αποτελεί ένα μικρό καταφύγιο φιλοξενίας και γαλήνης. Η Αμπελιώνα εκπέμπει μιαν ιδιαίτερη γοητεία, που ξεδιπλώνεται σιγά- σιγά μέσα μας και μας κερδίζει ανεπιστρεπτί. Ένας περίπατος στο χωριό, ένα τσίπουρο με τους ντόπιους, μία βόλτα στο δάσος, μία μικρή στάση στις κρήνες του χωριού… όλα συνταιριάζουν και μας ευχαριστούν, το κάθε ένα, με το δικό του τρόπο. Το μαγαζάκι του Σπύρου…το στέκι της Αμπελιώνας. Λένε πως για να γνωρίσει κανείς ένα μέρος πρέπει να συναναστραφεί τους ανθρώπους του. Το μαγαζάκι του Σπύρου λοιπόν είναι το στέκι των Αμπελιωνιτών. Ο χώρος που θα σας καλωσορίσουν με απλότητα και ζεστασιά. Κατηφορίζοντας το δρομάκι από τον Ξενώνα και αφήνοντας στα δεξιά σας το παλιό σχολείο φτάνετε στην Κεντρική πλατεία, στο «μαγαζάκι του Σπύρου», ένα καφε-παντοπωλείο με εκλεκτά σπιτικά πιάτα, τσίπουρο του κυρ Παντελή, του ιδιοκτήτη και ελληνικός καφές με καλό καϊμάκι. Η Τρανή Βρύση ένας εγκάρδιος χαιρετισμός. Η πιο αρχοντική βρύση του χωριού. Με 4 κρουνούς, άφθονο τρεχούμενο νερό, με θόλο και καμάρες που στηρίζονται σε τρεις κίονες. Oλα, φτιαγμένα με πελεκητή πέτρα και θαυμάσια συντηρημένα, μαρτυρούν παλιές δόξες. Εκεί, σε άλλους καιρούς, συναθροίζονταν οι γυναίκες για να γεμίσουν τις στάμνες τους και οι οδοιπόροι, λίγο πριν αφήσουν πίσω τους το χωριό έκαναν μία τελευταία στάση, καθώς η Τρανή βρύση βρίσκεται στην εμπασιά του χωριού. Η Πηγή Τρίτσελη, ανάμεσα στα ξωτικά. Απέναντι από το μαγαζάκι του Σπύρου είναι το δρομάκι που κατευθύνεται προς το ποτάμι. Αφήστε την εκκλησία στο αριστερό σας χέρι και το χωριό πίσω σας και περπατήστε πάνω το πέτρινο μονοπάτι που κατεβαίνει την πλαγιά, καταλήγοντας στην καρδιά του ρέματος. Διασχίζετε το ξύλινο γεφυράκι και καθώς παίρνετε το μικρό μονοπάτι στα αριστερά, νιώθετε την θετική ενέργεια του ποταμίσιου νερού. Ανάμεσα σε φτέρες και πλούσια υδρόβια βλάστηση στέκεται η πηγή του Τρίτσελη. Ξαποστάστε στα πέτρινα καθίσματα, δοκιμάστε το φρέσκο νερό της και αφήστε την απόλυτη ησυχία να σας κυριεύσει. Λένε πως αν κανείς είναι τυχερός, θα συναντήσει τα μικρά ξωτικά των νερών. Το Καστανοδάσος, το μοναδικό στη Δυτική Πελοπόννησο. Στην πλαγιά απέναντι από το χωριό, είναι αναπτυγμένο αμφιθεατρικά ένα πυκνό καστανοδάσος. Λόγω της σημασίας του, η διατήρηση του επιχορηγείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μπορείτε να περιηγηθείτε στο δάσος, περπατώντας, οδηγώντας ή ποδηλατώντας. Αν ήδη βρίσκεστε στην Πηγή Τρίτσελη, συνεχίζετε προς το βουνό αφήνοντας το γεφυράκι στο δεξί σας χέρι. Φτάνοντας στην πρώτη διχάλα μπορείτε να συνεχίσετε ευθεία καταλήγοντας, μέσα από μία σύντομη διαδρομή ενός περίπου χιλιομέτρου, πίσω στο χωριό, έχοντας το πάντα στα δεξιά σας. Είναι μία όμορφη βόλτα, ιδιαιτέρως γιατί σας δίνει μία πολύ ωραία εικόνα του χωριού, αλλά και γιατί μπορείτε να γεμίσετε τις τσέπες σας με κάστανα! Η εναλλακτική διαδρομή από την Πηγή, είναι να στρίψετε στην διχάλα αριστερά και να κάνετε το γύρω του Καστανοδάσους σε ένα βατό και ευχάριστο περίπατο, απόστασης 4 χλμ συνολικά, όσο να επιστρέψετε στο χωριό. Εναλλακτικά, αυτή τη διαδρομή μπορείτε να την κάνετε με ποδήλατο, ή και με το αυτοκίνητό σας. Περιήγηση & Δραστηριότητες Με ορμητήριο τις Εποχές, μπορείτε να κάνετε τις αγαπημένες σας δραστηριότητες, όπως yoga, πεζοπορία, κλπ., μέσα σε ένα μαγευτικό φυσικό περιβάλλον, ενώ ταυτόχρονα βρίσκεστε σε απόσταση αναπνοής από όλα τα ιστορικά μνημεία της περιοχής. Ο Ναός του Επικούρειου Απόλλωνα 11 χλμ από την Αμπελιώνα στο δρόμο για την Ανδρίτσαινα. Ένα από τα πιο συγκλονιστικά μνημεία, όχι μόνο της συγκεκριμένης περιοχής, αλλά ολόκληρης της Ελλάδας. Κτίστηκε από τον Ικτίνο, τον αρχιτέκτονα της Ακρόπολης εξ ου και φέρει το όνομα ο ‘‘Παρθενώνας της Πελοποννήσου’’. Ανδρίτσαινα 17 χλμ από την Αμπελιώνα. Στο νομό Ηλείας, βρίσκεται η όμορφη κωμόπολη με τις πετρόχτιστες εκκλησίες, τα διατηρητέα κτίσματα και τις κατοικίες σημαντικών προσωπικοτήτων που μαρτυρούν το ένδοξο παρελθόν ενός σημαντικού κέντρου του ελληνισμού. Καρύταινα. 35 χλμ από την Αμπελιώνα. Πάνω σε ύψωμα και κάτω από το κάστρο (δείγμα της φραγκικής αρχιτεκτονικής του 13ου αιώνα) της περιοχής προσφέρει μια εντυπωσιακή εικόνα στον επισκέπτη. Ο θρύλος το ‘χει πως το φάντασμα του «ιδιοκτήτη» του κάστρου, De Brigier, εμφανίζεται τα βράδια να περιφέρεται πάνω στα χαλάσματα.Εντυπωσιακός είναι και ο ναός της Παναγίας, (11ος αιώνας), ο Άγιος Νικόλαος (11ος αιώνας), η Ζωοδόχος Πηγή (15ος αιώνας) και πολλοί άλλοι ναοί διάσπαρτοι στα δρομάκια του χωριού. Νέδα ... Το θηλυκό Ποτάμι Στην κοιλάδα της Νέδας βρίσκεται το μοναδικό θηλυκό ποτάμι της Ελλάδας, η Νέδα. Τα νερά της Νέδας ξεκινούν από το όρος Λύκαιο, διασχίζοντας εκπληκτικά φαράγγια και καταλήγουν μετά από 32 χλμ στον Κυπαρισσιακό κόλπο. Το καλοκαίρι και αργά την άνοιξη οι όχθες του ποταμού ενδείκνυνται για πεζοπορία αλλά καλύτερα να προτιμήσετε τις οργανωμένες εκδρομές γιατί η διάσχιση της Νέδας είναι δύσκολο εγχείρημα. O ποταμός Λούσιος Ένα από τα εντυπωσιακότερα ποτάμια της χώρας, µε τοξωτά γεφύρια, πηγές και πεντακάθαρα νερά. Η δημοφιλέστερη διαδρομή rafting στην Ελλάδα! Ο Ναός της Αγίας Θεοδώρας 33 χλμ από την Αμπελιώνα, με προσανατολισμό προς τη Μεγαλόπολη, επισκέπτεστε το εκκλησάκι της Αγίας Θεοδώρας το οποίο αποτελεί αρχιτεκτονικό παράδοξο καθώς η σκεπή του «φιλοξενεί» 17 μεγάλα δέντρα. Αίνιγμα αποτελεί το πώς αντέχει το βάρος του ένα μικρό κτίσμα του 10ου αιώνα το οποίο δεν φαίνεται να έχει θεμέλια. Την απάντηση πρέπει να την ψάξουμε στο θρύλο… Λύκαιον Όρος Στην κορυφή του Λυκαίου Όρους, λένε πως γεννήθηκε ο Δίας και το πρώτο ιερό που χτίστηκε αποτέλεσε τόπο λατρείας εξ ου και το όνομά του Ιερά Κορυφή των Αρκάδων. Στο Λύκαιο υπήρχε ιππόδρομος και στάδιο όπου λάμβαναν χώρα τα Λύκαια τα οποία αποτελούσαν θρησκευτική γιορτή και πολιτική συγκέντρωση με σκοπό την τελειοποίηση της ευγενικής άμιλλας και την ανύψωση της ψυχής. Μπορείτε να επισκεφθείτε, τους αρχαιολογικούς χώρους και το στάδιο του Λυκαίου Όρους. Για να πάτε στο Λύκαιο πρέπει να βρεθείτε στο χωριό Λύκαιο που βρίσκεται 10 χλμ μακριά από την Αμπελιώνα προς την Μεγαλόπολη.

Έκανε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τις οποίες εγκατέλειψε πριν πάρει το πτυχίο του. Το 1961 έφυγε στο Παρίσι, όπου αρχικά παρακολούθησε στη Σορβόννη μαθήματα γαλλικής φιλολογίας και φιλμογραφίας, καθώς και μαθήματα εθνολογίας και στη συνέχεια μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή Κινηματογράφου IDHEC και στο Musée de l' homme.

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1964 και μέχρι το 1967 εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου στην εφημερίδα Δημοκρατική Αλλαγή, μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και την Τώνια Μαρκετάκη.

Με τον κινηματογράφο άρχισε να ασχολείται το 1965 και το 1968 παρουσίασε την πρώτη του μικρού μήκους ταινία, Εκπομπή, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Το 1970, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, Αναπαράσταση, κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και άλλες διακρίσεις στο εξωτερικό, και σηματοδότησε την αυγή του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου. Έκτοτε, οι ταινίες του έχουν συμμετάσχει σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και έχει κερδίσει πολλά βραβεία, τα οποία τον καθιέρωσαν παγκοσμίως ως έναν από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του σύγχρονου κινηματογράφου.

Πολλά αφιερώματα που τιμούν τη δουλειά του Θόδωρου Αγγελόπουλου έχουν πραγματοποιηθεί σ' όλο τον κόσμο.

Έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας των Πανεπιστημίου των Βρυξελλών, του Πανεπιστημίου X Ναντέρ (Nanterre) στο Παρίσι και του Πανεπιστημίου του Έσσεξ (Essex).

Μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη υπήρξε συνιδρυτής του περιοδικού Σύγχρονος Κινηματογράφος.

Φιλμογραφία1968: Η Εκπομπή, μικρού μήκους
1970: Αναπαράσταση
1972: Μέρες του ’36
1975: Ο θίασος
1977: Οι Κυνηγοί
1980: Ο Μεγαλέξανδρος
1983: Αθήνα, επιστροφή στην Ακρόπολη
1984: Ταξίδι στα Κύθηρα
1986: Ο Μελισσοκόμος
1988: Τοπίο στην Ομίχλη
1991: Το Μετέωρο Βήμα του Πελαργού
1995: Το βλέμμα του Οδυσσέα
1998: Μια αιωνιότητα και μια μέρα
2003: Τριλογία - Ι. Το λιβάδι που δακρύζει
2008: Τριλογία - ΙΙ. H σκόνη του χρόνου

ΒραβείαΗ Εκπομπή, βραβείο κριτικών στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1968
Αναπαράσταση, Α' βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1970, βραβείο Ζωρζ Σαντούλ (Γαλλία, 1971), καλύτερης ξένης ταινίας στο Φεστιβάλ Hyères (1971), ειδική μνεία της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI) στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου (1971)
Μέρες του `36, Βραβείο σκηνοθεσίας και φωτογραφίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1972, βραβείο της FIPRESCI στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου (1972)
Ο Θίασος, Καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, Α' αντρικού και Α' γυναικείου ρόλου, Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1975, καλύτερη ταινία της δεκαετίας 1970-1980 από την Ένωση Κριτικών της Ιταλίας.
Οι Κυνηγοί, Βραβείο καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ του Σικάγο (1977), βραβείο της Ένωσης Τούρκων κριτικών (1977), επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ των Καννών.
Ο Μεγαλέξανδρος έλαβε το Χρυσό Λιοντάρι το 1980 στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βενετίας.
Ταξίδι στα Κύθηρα, βραβείο σεναρίου στο Φεστιβάλ των Καννών (1984), κρατικά βραβεία καλύτερης ταινίας, σεναρίου, α΄ ανδρικού ρόλου, α' γυναικείου ρόλου,σκηνογραφίας, βραβείο κριτικών στο Φεστιβάλ Ρίο ντε Τζανέϊρο (1984),
Τοπίο στην Ομίχλη έλαβε (μοιράστηκε) το Αργυρό Λιοντάρι Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βενετίας, βραβείο Φελίξ καλύτερης Ευρωπαϊκής ταινίας (1988).
Το Βλέμμα του Οδυσσέα έλαβε το Μεγάλο Βραβείο Κριτικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών, βραβείο της FIPRESCI (1995). Επίσης, οι κριτικοί του περιοδικού Time το ψήφισαν στις 100 καλύτερες ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου.[4]
Μια Αιωνιότητα και μια Μέρα κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών (1998).
Τριλογία - Το Λιβάδι που Δακρύζει κέρδισε βραβείο της FIPRESCI (2004).
''Καλό ταξίδι πατριώτη απο τον Επικούριο Απόλλωνα''