ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΓΡΑΦΟ – ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΡΑΤΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΣΤΥΛΟ ...

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΓΡΑΦΟ – ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΡΑΤΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΣΤΥΛΟ ...

Πέμπτη 17 Ιουλίου 2014

Μέσα στην κοπριά φυτρώνουν τα ομορφότερα λουλούδια !

Η ευτυχία είναι το σπορ των μετρίων «τελικά, όλα στην ζωή αποτυγχάνουν», «το μόνο που δεν αποτυγχάνει ποτέ, είναι η εξερεύνηση για τον άλλον».
Από τι υλικά θα προκύψει ένα νέο αφήγημα; «Μέσα στην κοπριά φυτρώνουν τα ομορφότερα λουλούδια».Κοίταξε, το πρώτο υλικό είναι η τόλμη. Ζούμε σε μια ιδιότυπη εποχή όπου η παγκοσμιοποίηση του εμπορίου και η μετατόπιση του δικαίου στην αγορά, κάνοντας το αγοραίο, ίσως αποδειχθεί το κατάλληλο κόπρανο για να υπάρξει ένας νέος ανθρωπολογικός τύπος. Κανείς πλέον δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι αθώος (αφού μέσω των δικτύων πληροφορούμαστε για τα πάντα), τα προβλήματα είναι πλανητικά και για αυτό πρέπει να αντιπροτείνουμε την οικουμενοποιήση του συναισθήματος και της γνώσης. Την διάχυση του πολιτισμικού κεφαλαίου, να κάνουμε μη εμπορικές πράξεις, να οργανωθούμε σε κοινότητες ανθρώπων, να φτιάξουμε άλλες δομές. Νομίζω μπορούμε να τα πετύχουμε, ελπίζω όχι με βίαιο τρόπο.
Πώς μπορεί να επιτευχθεί η συλλογικότητα σε μια κοινωνία καταναλωτικού απομονωτισμού;Είναι θέμα παιδείας. Οι κοινωνικές ομάδες δεν έχουν την συνειδητότητα να συνδέσουν την δράσεις με το «όλον», το εδώ και το τώρα, με το παντού και το πάντα.
Σε καιρούς κρίσης όπου κυριαρχούν η φοβικότητα, ο ατομικισμός και η αντιπαραγωγικότητα, είναι η μόνη αντίσταση η δημιουργία;Πράγματι, διότι η δημιουργία είναι το άλλο όνομα του έρωτα. Είναι η μόνη απάντηση στον θάνατο, είναι σύνθεση (αν ο θάνατος είναι αποσύνθεση), μόνοιασμα αντιθέτων, ανθρώπων, ιδεών, αξιών και πολιτισμικών προτύπων.Γιατί οι περισσότεροι επιμένουν στην λογική του αδικημένου και της γκρίνιας; Πώς μπορείς να μετατραπείς από ένα κομπάρσο της κοινωνίας σε ένα πρωταγωνιστή της ζωής;Μα δες ποιοι γκρινιάζουν. Οι γέροι. Το λυπηρό είναι ότι έχουμε μικρούς σε ηλικία γέρους. Η γκρίνια και η αρρώστια είναι ίδιον του γέρου. Πρέπει να πάμε συνειδητά πάνω στις φοβίες μας, ακόμη και αν είναι η αυτοκαταστροφή μας.
Γιατί έχουμε χάσει την γοητεία της ανεμελιάς;Οι άνθρωποι δεν έχουν καταλάβει ότι η ανεμελιά είναι αυτή που έχει δώσει τα μεγαλύτερα αγαθά. Δεν προέκυψαν από την δουλειά, αλλά από την εργασία, που σημαίνει και τεμπελιά. Στις κοινωνίες μυρμηγκιών υπάρχουν δύο μεγάλες κατηγορίες, οι εργάτες και οι τεμπέληδες. Οι πρώτοι μεταφέρουν τα υλικά αγαθά στην φωλιά και οι τεμπέληδες αυτοί που ανακαλύπτουν τους νέους βοσκότοπους. Όταν αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο σαν δουλειά, άρα σαν εμπορική ανταλλαγή, τότε χάνεις και την ιδέα της εργασίας και της παύσης. Οπότε καταλήγεις είτε στην δουλειά είτε στις διακοπές, τα οποία είναι και τα δύο εξίσου καταπιεστικά.

Πες μου μια επαναστατική πράξη σήμερα και τι σύνθημα θα έγγραφες σε ένα τοίχο;Δεν είμαι άνθρωπος των συνθημάτων. Νομίζω ότι δεν μπορούμε να κάνουμε καμία επαναστατική πράξη, παρά μόνο την αλήθεια και την παρουσία μας ως γεγονός κάθε δευτερόλεπτο. Δηλαδή, αν σκεφτώ εγώ κάτι πίσω από σένα τώρα, αντιβαίνει στην επαναστατικότητα μας. Γιατί οι πολιτικοί είναι ανήθικοι; Επειδή είναι διπλωμάτες, γιατί το κεφάλαιο είναι ανήθικο; Γιατί είναι κρυφό. Η παρουσία και η καθαρότητα στην συνδιαλλαγή είναι το βασικό τεκμήριο της επαναστατικότητας. Ό,τι έχω να σου πω, στο λέω μπροστά σου. Δεν αξίζει να βγεις έξω από το σπίτι σου, αν δεν είσαι έτοιμος να πείσεις και να πειστείς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου